Voorzitter,
De ChristenUnie is teleurgesteld na het lezen van deze voorjaarsnota.
Met een ravijnjaar in zicht waren we blij met een tegemoetkoming van het Rijk. Tegelijk is helder dat dit niet voldoende is om het gat volledig te dichten. We hadden dan ook verwacht dat dit College zo langzamerhand met een plan zou komen en keuzes zou gaan maken voor de lange termijn. Maar daarover vinden we weinig terug in deze voorjaarsnota.
Er worden mooie woorden gebruikt. De gemeentefinanciën zo gezond mogelijk achterlaten, verantwoordelijkheid nemen… Maar daarmee wordt verhuld dat het College geen kleur wil bekennen en bang is de politieke billen te branden zo vlak voor de verkiezingen. We hadden van een College dat graag slagen maakt meer daadkracht verwacht. Het is bovendien de vraag hoe goed de gemeentefinanciën daadwerkelijk achter worden gelaten en hoe sluitend het allemaal is. De egalisatiereserve wordt de komende jaren opgesnoept en er is geen plan hoe we die weer aan gaan vullen. Op de lange termijn is dit niet houdbaar. We maken ons daarmee te afhankelijk van de goede wil van het Rijk, waar we wel voor lobbyen, maar waarvan niet gezegd is dat we daar op kunnen bouwen.Een fatsoenlijke spaarpot voor schommelingen in onze begroting is onontbeerlijk. Laten we daar dus verstandig mee omgaan en een plan maken hoe we de egalisatiereserve weer gaan vullen.
Overigens zijn er zeker ook punten waar de ChristenUnie over te spreken is. De bestrijding van polarisatie bijvoorbeeld, al mag dat wat ons betreft breder dan de reikwijdte van Stichting Samenbindende Projecten Zaanstreek. En in de zorg voor werkers in de prostitutie blijven we de nauwe samenwerking met Scharlaken Koord waarderen. Verder zien we dat er nagedacht wordt over wat de groei met de stad moet doen met de groei van bijvoorbeeld handhaving en personeelszaken. Dat zijn verstandige ontwikkelingen.
Zorgen hebben we over de impact van de vermindering van het aantal casemanagers in de DJI. Een keuze vanuit het Rijk, die voor ons als gemeente tot meer kosten kan gaan leiden. Een treurige ontwikkeling die kan zorgen dat ex-gedetineerden nog langer nodig zullen hebben om hun leven weer op de rails te krijgen en meer recidive als gevolg kan hebben. Een duidelijk geval van een bezuiniging bij het Rijk waar de gemeenten voor op mogen draaien. Wat we missen in deze voorjaarsnota is een reservering voor de schooltuintjes in Zaanstad Noord. Doordat het onderzoek niet op tijd is afgerond, weten we nog niet wat de mogelijkheden en kosten zijn. Nu moeten we bij de begroting nog op zoek naar geld om deze mooie ambitie te realiseren.
De grote lijn die wij zien in deze voorjaarsnota is die van een College dat op de winkel past, maar het doorhakken van knopen uitstelt en zich vooral smekend naar Den Haag begeeft. Wat ons betreft is het én én. Het eigen huishoudboekje op orde, inclusief spaarrekening, en tegelijk een lobby bij de baas dat we voor dit salaris toch werkelijk ons werk niet kunnen doen.
Ten slotte nog dit. Als we dan toch keuzes gaan maken om de financiën beter op orde te krijgen, laten we dan allereerst kijken naar de sterkste schouders en hen meer lasten te dragen geven, in plaats van te beknibbelen op armoede. Wat ons betreft komt het projectenbudget armoede dan ook niet terug op de grote hoop, maar wordt het alsnog uitgegeven aan armoedebestrijding. Genoeg te doen op dat gebied in onze gemeente.
De Bijbel leert ons keer op keer op te komen voor kwetsbaren. In Psalm 82 staat bijvoorbeeld ‘Doe recht aan weerlozen en wezen, kom op voor verdrukten en zwakken.’ Dat is een van de dingen waar wij ons als ChristenUnie, naast verstandig financieel beleid, steeds weer hard voor zullen maken.
